Уладзіслаў Сыракомля

На Палессі

З польскай — Л. Кандратовіча

 

Сярод багнаў і бораў,

На пясочку на рыжым

Села вёска ў пакоры,

Як убогі пад крыжам.

 

Шумяць тонкія сосны,

Нуды ў шуме тым многа:

Выгляд вёскі нязносны,

Выглядае убога.

 

Людзі ў зрэбных сярмягах,

Лапці ногі ім вяжуць,

Уваччу голад, смага,

Б’е ад іх дым і сажа.

 

Тарчаць пуняў і хатаў

Ломам сцены-шкілеты,—

Замест гонтаў на латах —

Лахманы з ачарэтаў.

 

Гняздо ж бусел бяспечна

На страсе пачаў класці: —

Селянін верыць вечна,

Што яго ў гэтым шчасце.

 

Не пляці гэткіх божбаў...

Жывуць буслы пустынна,

Калі ж слухаць варожбаў,—

Шчаснай ваша краіна.

 

О, жывём мы шчасліва!..

Трудна хлеба век меці,

Глядзіць пусткаю ніва,

Пустка ў пуні і клеці.

 

Думкі скрыты памрокай:

То прасветласць, то цьма там;

Уздыхаеш глыбока

Над сабою, над братам.

 

Нікне з сэрца надзея,

Праўдзе верыць марудзіш...

Надта ж гора дадзене —

На свет цэлы забудзеш.

 

Сцежкі росіш слязою,

Гляне труд без патолі,

Варажба варажбою,

А нядоля нядоляй.

 

Недзе ў далі палае

Наша сонца-багацце,—

Бусел стуль вылятае

Бедакоў прывітаці.

 

Людзі бусла пусцілі

Чысціць свет з брыды ўсякай,

Дый ці ж птушынай сіле

Усіх знішчыць вужакаў.

 

Зводзімся забабонам,

Як бяду напаткаем,

Няма долі даўно нам,—

Варажбой намагаем.

 

Чалавеку бясконца

Шчасце ў прышласці сніцца,

Покі ж выгляне сонца,

Грызе вочы расіца.

 

1905



Пераклад: Янка Купала

Беларуская Палічка: http://knihi.com