Валеры Брусаў

Батычэлі

Што задумаў ты, лёс? Што за ролю

На арэне стагоддзяў ты ўзяў?

Кінуў люд ты да Саванаролы –

Рукі ўзняты у знаку крыжа.

 

З тваёй волі, ці з слоў здзічэлых

Апантанага, што рукі прасцёр,

Паскладаў Сандро Батычэлі

Карціны свае на касцёр?

 

Хто рашыў, каб слязой чорна-палевай

Аплывала Венер нагата,

Каб спакусы чорта апальваў

Народ, і з іх рагатаў?

 

Ты надумаў дым над Фларэнцыяй

У адвечны граніт закаваць

І зрабіць яго скініяй вечнаю,

Дзе ўзоры сусвету хаваць.

 

Каб ўсе помнілі, бачылі, ведалі,

Што няможна Красе перастаць,

Калідасай, паўстаўшай над Ведамі

І Рэмбрандтам над трупам Хрыста.



Пераклад: Алесь Дудар

Беларуская Палічка: http://knihi.com