Зьміцер Саўка

Tokyo і Kyoto

Шаноўны Паўле!

Тут 2 праблемы:

1) адлюстраваньне кё;

2) захаваньне ненаціскнога о.

Відаць, варта пачаць з таго, што напісаньні Токё, Кёто вельмі дакладна адлюстроўваюць японскую вымову. Любое іншае напісаньне будзе толькі аддаляць нас ад японскае вымовы, у тым ліку і напісаньне, прынятае ў анг. мове, на аснове якога у рас. мове замацаваліся цяперашнія напісаньні Токио, Киото. Хоць у рас. мове поўна і напісаньняў праз кё, праўда, у іншых японскіх уласных назвах.

У рас. вікіпэдыі знаходзім:

То́кио (яп. 東京 То:кё:) http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D0%BE%D0%BA%D0%B8%D0%BE

Кио́то (яп. 京都市 Кё:то-си) http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%B8%D0%BE%D1%82%D0%BE

што ё адназначным прызнаньнем няправільнасьці традыцыйнага напісаньня і характару эвэнтуальнага правільнага.

Застаецца яшчэ праблема ненаціскнога . На гэты конт я выказваўся публічна: "Бруна, Віка, Карла – ён ці яна? Гендэрны аспект адаптацыі ненаціскнога фінальнага -о"

Цяпер аб практыцы “Белсату”. У навінных праграмах, а таксама ў подпісах мы мусім падаваць паводле Закону 2008: Токіа, але ён не пярэчыць напісаньню Токё, як існуюць напісаньні, Мальмё, Тамсё, Грудзёндз – зь ненаціскнымі ё.

Што да Kyoto, то паводле таго ж закону мусім пісаць: Кіёта (напісаньня Кіота ня можа быць у прынцыпе).

У адрозьненьне ад прагрмаў, у якіх мы мусім зьвяртацца да пісьмовае формы мовы, у перакладных фільмах выкарыстоўваецца амаль выключна вэрбальная форма, якая не настолькі адназначна кладзе мяжу паміж вымоваю “паводле Закону 2008” і “паводле праўды мовы-крыніцы”, а таму мы можам пайсьці за “праўдаю мовы-крыніцы”.




Крыніца: з архіваў Зьміцера Саўкі

Беларуская Палічка: http://knihi.com