Андрэй Антонаў


* * *
Зялёныя рунь
і неба... Колер яе
вачэй ня ўспомню.


* * *
Старая хата,
у павуціне срабрыстай
матыль засохлы.


* * *
Дождж. Спаць іду
з надзеяю, што заўтра
горад патоне.


* * *
Над мёртвай коткай
дзяўчо ўкленчыўшы плача.
Вечаровы час.


 Далей   Назад   Зьмест   БПалічка