Уладзімір Сіўчыкаў


* * *
Утульны дворык...
Першыя кроплі дажджу -
пахне асфальтам.


* * *
Сад занядбаны,
дол у пялёстках вішань.
Ветраны вечар.


* * *
Прачнуўся ўранку.
Млосна. Смага. Горкі пах.
Стол непрыбраны.


* * *
Разгарну дзёньнік...
Дзень адышоў у нябыт,
бы кропля ў пясок.


* * *
Іржэўнік жорсткі,
як зваротны шлях пакут.
Нудны краявід.


* * *
Ідзём далёка...
Хто падкажа, дзе канец
гэтага шляху?


* * *
Мо застануцца
нікім не пачутыя
словы і думкі?


* * *
Пакой паўзмрочны.
Лунае цюль фіранкі.
Вільготны вецер.


* * *
Стаю ў лоджыі.
Скончыўся цыганскі дождж,
рыпіць фрамуга.


* * *
Бярозавы гай.
Смак гаркавых лісточкаў.
Важкі хрушч гудзе.


* * *
Патушыў сьвятло
І пачуў - сьнег падае.
Ноч па-над краем.


* * *
Валошку згледзеў
і рады той сустрэчы
ў чужой старонцы.


* * *
На сэрцы ўцешна:
з-за хмар зірнула сонца
імглістым ранкам.


* * *
Апала вішня -
і ў шарую гадзіну
дзень абярнуўся.


* * *
Зьнікае ў цемры
ды зноў пад лямпіёнам
кажан крыляе.


* * *
"Добрая душа",-
пачуў пра свайго сябра.
Ціхая радасьць.


* * *
Пралескі сумна
палетак аглядаюць
ля руін Крэва.


* * *
Нат і хвіліны
спакою не зазнала
маці ў самоце.


* * *
Імжысты ранак...
Зноўку пішу краявід
на пустым пляжы.


* * *
Сьвяты - хвіліны,
калі адчуваю:
праца ўдаецца


* * *
Сёньняшні сум,
Нібы шэрань, што ранкам
Кладзецца ў двары.


* * *
За каласочак
Схапіўся для падтрымкі
Ў хвіліну расстаньня.


* * *
Паліклініка...
У стомленых паглядах -
цяжар чаканьня.


* * *
О немаўлятка,
што табе прысьнілася?
Аж здрыганулася...


 Далей   Назад   Зьмест   БПалічка