Максім Танк


* * *
Рэкі, як людзі,
сьпяшаюцца да акіяну -
сваёй нірваны.


* * *
Неразлучнымі
толькі пакінуў нам Буда
Жыцьцё і Сьмерць.


* * *
Бічую, бы Ксэркс,
мора за разьбітыя
мае караблі.


* * *
- У будучыню
ды на раскрышаных крылах? -
сьмяецца сьлімак.


* * *
Быццам той алень,
што згубіў панты,
бягу і падаю.


* * *
Набыў ракаўку.
Цяпер я - не самотны.
Гавару з морам.


* * *
Над Фудзіямай -
драконы бліскавіцаў.
Цьвіце сакура.


* * *
Пацеркі пэрлаў -
сьлёзы асірацелых
рыбацкіх удоў.


 Далей   Назад   Зьмест   БПалічка