Светлых дзён баючыся, -
Мутнымі ручаямі,
На пачарнелай крызе,
Зіма ўцякае начамі.

Ёй на шляхах світальных
Не ваяваць з туманамі, -
Ад іх абдымкаў знішчальных
Зіма ўцякае начамі.

Цёмных завей заслонай
Ёй не звісаць над палямі, -
Ад першай руні зялёнай
Зіма ўцякае начамі.

Ужо ёй здрадзілі хмары
І праліліся дажджамі, -
Ад перуновай кары
Зіма ўцякае начамі.

Кожнай вясною гэтак, -
З сэрца - цяжкімі снамі,
Нечай крывёй - з планеты, -
Зіма ўцякае начамі.

1966

Беларуская Палічка: http://knihi.com

[an error occurred while processing this directive]