Адыходзь, трывога, забірай з сабой
Плач і крыўду хлопца з чулаю душой!

Ты адна сягоння мне свая між ніў,
Быццам я згараю ў песенным агні.

Быццам я далёка, ў вочы б'е туман
І нічога светлага больш ў жыцці няма.

Ах, мой край каханы, залаты мой край,
Не хачу так рана ў песнях дагараць!

Я йшчэ жыў так мала і так мала пеў,
Ну дык дайце ж, братцы, мне пажыць цяпер.

Дайце на прыволлі сэрца з сінню зліць,
Каб з другімі марыць і другіх любіць!

1927

Беларуская Палічка: http://knihi.com