epub
 
Падключыць
слоўнікі

Алесь Дудар

Зварот

Вецер вее з усходу – суровы такі.

Тонка стогнуць і гнуцца на дол хмызьнякі –

Я шагаю ў палоне ліпнёвай красы,

Пад маёю нагой верас суха шуршыць;

І ядловец, відаць, зацікавіўся мной,

Дык калючкамі шэпча: “спыніся, пастой!”

На балоце дзьве чаплі – іх дзюбы, як кроў;

Прывітаньне ім шлю я стамлёнай рукой:

Разгарнуліся крыльлі, ўзляцелі ўдваіх,

Нечаканы прывет мой спужаў, мабыць,іх…

Вечер вее з усходу, ды з нашых расьлін

Пыльцу хмарай трасе, каб буйней парасьлі,

Каб і жыта гуло, і хістаўся ячмень,

Як вялося даўней – без паправак ды зьмен.

А за лесам красуе канаючы дзень –

Разам з ветрам і вечар з усходу прыдзе.

Лёг туман у тры столкі на рэчку, на луг;

Чутна – ў вёску каровы зганяе пастух;

Чутна – недзе каса зазьвінела аб плот –

Гэта людзі ідуць з сенажацяў, з балот,

Раніцою з сабой хлеба ў торбу ўзялі,

А назад прынясьлі на руках мазалі…

Заўтра раненька-рана пайду з імі я…

Добры дзень, добры вечар, краіна мая!


ліпень 1928

Тэкст падаецца паводле выдання: Дудар А. Выбраныя творы. Мн., Лімарыус, 2017

Беларуская Палічка: http://knihi.com