epub
 
Падключыць
слоўнікі

Францішак Багушэвіч

Падарожныя жыды

Што крук круку не выдзюбае вока,

То ведама даўно і ведама далёка;

І гдзе крапчэйшыя дзяруцца,

Дык слабшыя няхай жа не суюцца,

Бо ўжо чубы напэўна што парвуць,

Калі яны адзін другога не паймуць.

 

З двух мястэчкаў два падвозцы

Двух жыдоў вязлі напроці.

Спаткаліся ж на вузенькай дарожцы,

І ні адзін не уступае па ахвоце.

Той кажа: «Парха ты вязеш, дарогу дай!»

А той крычыць: «Ты пана мне не лай,

Бо я твайго і біць гатоў!..»

І біч смалёны тут завёў,

А той у рукі ды бічышча...

І замахалі так, аж свішча!

Жыдкі у просьбу, каб гадзіцца.

Куды табе! - ні прыступіцца.

Так б'юць, аж кроў цячэ жыдам!

«Ты б'еш майго, а я твайму аддам!»

І, можа б, так насмерць пабілі,

Дык хітра ж і жыдкі зрабілі:

Той перасеў таму на воз, а той туды.

І так запхалі абодва без бяды;

І мужыкам так стала бліжэй дому,

І крыўды ніякай нікому.

Пазналіся жыдкі, пагергаталі,

Дык мужыкі і біцца перасталі!

          А што, каб так і мы зрабілі,

          А можа бы, і нас не білі?

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com