epub
 
Падключыць
слоўнікі

Іван Крылоў

Чыж і Вожык

          Адзін, наводшыбе, ў бары

Нясмелы Чыж чырыкаў на зары,

Зусім не для таго, каб зарабіць ухвалу, -

          Няма за што. Спеў сам гучаў сабе памалу.

          І тут у бляску променяў сваіх

          Агністы Феб з абшараў вадзяных

                   Узняўся.

Здавалася, што ён прынёс жыццё ўсяму,

                   І насустрэч яму

Хор гучных салаўёў у пушчы разлягаўся.

          Чыж раптам змоўк: «А ты чаго, -

          Спытаўся Вожык у яго, -

Мастацтва не паказваеш свайго?»

«Бо гімн спяваць я голасу не маю,

          А слабым славіць не хачу,

          Таму вось і маўчу,

І Феба не ўслаўляю».

 

          Так я са смуткам наракаю,

Што мне Піндара ліры лёс не даў:

          Я б Аляксандра праслаўляў.



Пераклад: Кандрат Крапіва

Беларуская Палічка: http://knihi.com