epub
 
Падключыць
слоўнікі

Іван Крылоў

Кошка і Салавей

          Злавіла Кошка Салаўя,

          У небараку кіпці запусціла

І так, сціскаючы, пяшчотна гаварыла:

          «Салоўка-друг, душа мая!

Я чую, што цябе за песні ўсюды славяць,

          Найлепшым спевакам у прыклад ставяць.

                   Казала мне Ліса-кума,

Што голас у цябе - званчэй няма,

          Што пастухі, пастушкі ў час вясенні

Ад песень ад тваіх ну проста ў захапленні.

          Хацела б вельмі я сама

                   Цябе пачуць нарэшце.

Не трапячыся так, даверся кіпцюрам,

Не бойся, не хачу зусім цябе я есці.

Спяеш што-небудзь мне, табе я волю дам:

Ляці у лес, у гай, гуляй, дзе хочаш сам.

І я да музыкі нахіл вялікі маю:

Сама з мурлыканнем часамі засынаю».

          А гэтым часам наш спявак

          У кіпцях у яе ледзь дыша, небарак.

          «Ну што ж, давай, - гаворыць Кошка, -

Мой любы, паспявай хоць трошку».

          Але спявак не пеў, а толькі што пішчаў.

          «Дык гэтым і лясы ты захапляў? -

          З пагардай Кошка тут пакпіла. -

          Дзе ж тое хараство і сіла,

Што так пра іх гавораць шмат?

Мне надакучыў піск сваіх жа кацянят,

          Я ў песнях гэтакіх не чую смаку:

          Зусім няўдалы ты спявак!

Паглядзім, на зубах мо будзе лепшы смак».

          І з'ела небараку -

                   Да крошкі.

 

Скажу на вушка думку я сваю:

          Не да спявання Салаўю

                   У кіпцюрах у Кошкі.



Пераклад: Кандрат Крапіва

Беларуская Палічка: http://knihi.com