epub
 
Падключыць
слоўнікі

Іван Крылоў

Парнас

          Як з Грэцыі вон выгналі багоў

          І іхнія дзяліць маёнткі сталі,

Дык некаму й Парнас тады адмежавалі;

Вось новы гаспадар стаў пасвіць там Аслоў.

          Аслы ж якімсьці чынам зналі,

          Што Музы там дагэтуль пражывалі,

          І кажуць: «Ну, не так жа нас

                   Прыгналі на Парнас:

Відаць, абрыдлі Музы людзям,

Спяваць тут зараз мы ўжо будзем».

«Зацягнем жа, - крычыць адзін. - Ды весялей!

          Я завяду, а вы за мной смялей!

                   Сябры, баяцца нам не трэба!

                   Няхай імкнецца песня ў неба!

          Гучней, як дзевяць тых сясцёр,

Мы ўздымем музыку і свой наладзім хор!

А каб было ў капэлі болей згоды,

Такі парадак завядзём у нас:

Чый голас не дае аслінай асалоды,

          Таго не прымем на Парнас».

          Адобрылі Аслы Аслова

          Прыгожа сплеценае слова:

Хор новых спевакоў такую дзіч панёс,

                   Як быццам рухаўся абоз,

Дзе тысячы нямазаных калёс.

Не могучы сцярпець такое прыгажосці,

                   Той гаспадар набраўся злосці

          І ўсіх загнаў з Парнаса ў хлеў.

 

Я крыўдзіць невукаў намеру тут не меў,

Але карыснае скажу ім штосьці:

                   Калі ты ёлуп, крый нас божа,

          Дык месца тут не дапаможа.



Пераклад: Кандрат Крапіва

Беларуская Палічка: http://knihi.com