epub
 
Падключыць
слоўнікі

Іван Крылоў

Воўк на псярні

Воўк ноччу ўлезці мерыўся ў аўчарню,

                   Ды трапіў незнарок на псярню.

          Падняўся раптам псярны двор.

Дух шэрага пачуўшы забіякі,

Заходзяцца ў хлявах і рвуцца ў бой сабакі;

          Псяры крычаць: «Папаўся, жывадзёр!»

                   І ўмомант браму на запор;

Бягуць - адзін з дуб'ём, другі з ружжом,

                   Народу збеглася парадкам.

«Агню! - крычаць, - агню!» Прыйшлі з агнём.

          Мой Воўк упёрся ў кут азадкам,

Зубамі ляскае, дубка паставіў шэрсць.

          Вачамі ўсіх, здаецца, з'есць.

Ды, ўбачыўшы, што тут не перад статкам,

                   Што давядзецца пад канец

                   Яму адказваць за авец,

                   Заводзіць наш хітрэц

                            Перагаворы

І кажа так: «Сябры! Нашто ўвесь гэты шум?

          Я, ваш даўнейшы сват і кум,

Прыйшоў мірыцца к вам. Пакінем жа дакоры,

Забудзем даўняе, супольны зробім лад!

А я не толькі не крану авечак і ягнят, -

Сам грызціся за іх з другімі буду рад.

                   Прысягай воўчай прысягаю,

                   Што я...» - «Чакай, сусед, -

                   Перапыніў яго тут Лоўчы, -

          Ты шэры вось, а я ўжо сівы дзед,

          Дык добра ведаю характар воўчы

          І слоў дарэмна траціць не люблю:

          З ваўкамі я пра мір не размаўляю

                   Раней, чым шкуру з іх злуплю».

Сказаў і выпусціў на Воўка гончых зграю.



Пераклад: Кандрат Крапіва

Беларуская Палічка: http://knihi.com