epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

А я думаў...

А я думаў — сонца да нас не загляне...

Гора хадзіла ад хаты да хаты,

Пела жалейка бяду на кургане,

Сонца сляпілі цары, цараняты.

 

Рэдкае град вымалачваў калоссе,

Слёзы, нядоля — на печы, у сенях.

Густа жабрацтва па сёлах паслося,

Плесня, сухоты цвілі ў сутарэннях.

 

Помню я гэтыя жудкія часы,

Помняць Расіі народы,

Помняць бацькі і дзяды па калгасах,

Помняць бацькі і дзяды па заводах.

 

І я памыліўся. Бясстрашных не ўстрашы

Трон златаверхі, сатрапаў малітвы.

Голасна коні заржалі на пашы,

Гвардыі смелых памчалі на бітвы.

 

Біліся доўга. У славе палеглі

Тысячы, можа, а можа, і болей.

Войскі варожыя з бойкі пабеглі,

Густа крывёю зліваючы поле.

 

Ворага выгналі, волю здабылі,

Ў гразь патапталі кароны і троны.

Весела трубы ў Крамлі затрубілі,

Сцягі ўзвіліся, як макі, чырвона...

 

Горад шчаслівы, шчаслівыя сёлы,

Льюцца крыніцы з вясновых праталін.

Шчыра, ад сэрца, з усмешкай вясёлай

Волю і шчасце гадуе нам Сталін.

 

1938




Беларуская Палічка: http://knihi.com