epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Холадна...

Холадна, холадна ў хатцы маей:

Лёгка навек загавеці;

Сыплюцца слёзы, як іскры, з вачэй;

Божа! як жудка на свеце!

 

Голасна будзячы сонну глушу,

Віхры зусюль завываюць;

Думка за думкаю лезе ў душу,

Сэрца нудою сціскаюць.

 

Нейкім туманам усё заплыло;

Глуха!.. Ні сілы, ні гарту...

Ўсё пражыванае прахам ішло.

Ўсё, што йдзе, думаць не варта.

 

З нейкім пракляццем прыходзім на свет,

З нейкім на той свет сыходзім;

Потам, крывёю век сцелецца след,

Песню змучэння заводзім.

 

Ступіш... і гадзіны ўюцца ля ног,

Крыкнеш... не чуюць каменні;

Рукі працягнеш ты, повен трывог...

Ласкі не знаюць паленні.

 

[1906-1912]


[1906-1912]

Тэкст падаецца паводле выдання: Поўны збор твораў. У 9 т. - Т. 3. Вершы, пераклады 1911-1914. - Мн.: Маст. літ., 1997. -342 с. [4] л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: http://knihi.com