epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Дудар

На кургане на адвечным,

Пад асінай векавой,

Сеў дудар, сагнуўшы плечы,

З пасівелай галавой.

 

На дудзе, на самагудзе

(А дуда — як веча звон)

Духам кліч пускае ў людзі —

Песня ў песню, тон у тон.

 

Як жывая, рвецца песня,

Лесам-пушчаю шуміць,

З забыцця змятае плесню,

Мох з мінуўшчыны ляціць.

 

След за следам ройным роем

Цені даўнага кладуць...

Князь за князем, бой за боем,

Як сягоння, ў ход ідуць.

 

Роднай бацькаўшчыны долю,

Як у люстры, бачыш так.

Долю-волю у бязволлі,

Што сышла, ідзе няўзнак.

 

Гоман-славу, чорнай хваляй

Што збіралі курганы,

Белы косці, што гублялі

Беларускія сыны,

 

Што сабе кавалі путы,

Ў бітвах мручы за другіх...

Як бы модлы і пакуты

Ўсіх — і наскіх, і чужых.

 

І сягонняшняй праявай

Звоніць шчасце небарак,

Што са славаю за славу

І памерці няма як.

 

І у будучыну гляне

Думкай песня дудара,

З непрывычным запытаннем:

Ці прачнуцца не пара?!

 

Так даўно у нас не йгралі,

Дзіў адно плыве і чар,

Штораз вышай, штораз далей,—

Знаць, бывалы ён дудар.

 

Старасвецкі ён музыка,

Важна толк вядзе ў дудзе,

Важна доляю вялікай

І свабодаю гудзе.

 

На курганавым каберцы

Нечувалае чуваць,

Што ўсё можа толькі сэрца

Беларусава паняць.

 

1910




Беларуская Палічка: http://knihi.com