epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Ястраб

Дзе голуб з галубкай варкуе, сядзіць,

З-пад неба хмурлівага ястраб ляціць,—

І кіпці запусце ў галубку ён смела,

І выгрызе сэрца, і кроў выссе з цела.

 

Дзе шчыра дзяўчынку дзяцюк палюбіў,—

Прыйшоў стары зводнік, дзяўчынку адбіў;

Як ястраб з галубкай, так цешыцца ўволю,

Паганячы славу — дзявочую долю.

 

Няма ўжо галубкі, прыўныў галубок,

Сядзіць, не варкуе; як мёртвы, замоўк:

Па любай сваёй у вялікай жалобе,

Чакае, аж ястраб і з ім тое зробе.

 

Няма ўжо дзяўчынкі; сум хлопца гняце,

У сэрцы глухі жаль, як рана, цвіце;

Дзе пойдзе, дзе гляне, стогн рвецца маркотны

Адзін ты, адзін, небарача гаротны!

 

Галубкіны косці развеяла бура,

К другой свае вочы стары зводнік жмура,

Галуб жа, дзяўчынка і хлопец, як дзеці,

Бядуюць, што ястрабаў так шмат на свеце.

 

[1906-1912]


[1906-1912]

Тэкст падаецца паводле выдання: Поўны збор твораў. У 9 т. - Т. 3. Вершы, пераклады 1911-1914. - Мн.: Маст. літ., 1997. -342 с. [4] л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: http://knihi.com