epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Коціцца крыніца...

Коціцца крыніца,

Коціцца далёка,

А над ёй бядуе

Вольха адзінока:

 

— Ой, плывеш ты, рэчка,

—Бурна і прасторна,

А я прыкавана

Да зямелькі чорнай!

 

Рэчка адказала:

— Хоць плыву, не ўстою,

Але берагі мне

Не даюць спакою.

 

Жалілася вольха

Ветру сваёй доляй:

— Ты — свабодны, вецер,

Я жыву ў няволі.

 

Зашумеў ёй вецер:

— Хоць гуляю вольна,—

—Выдзірае лес мне

Вочы беспатольна.

 

Вольха плача далей,

Плача чалавеку:

— Ты жывеш, як хочаш,—

—Я марнею ў здзеку.

 

Голас чалавечы

Вольсе адазваўся:

— Ты йшчэ хоць бядуеш,—

Я ж — адбедаваўся.

 

Ты хоць ажыўляеш

Выгляд свой вясною,—

Я сплю адналькова

Летам і зімою.

 

1913


1913

Тэкст падаецца паводле выдання: Поўны збор твораў. У 9 т. - Т. 3. Вершы, пераклады 1911-1914. - Мн.: Маст. літ., 1997. -342 с. [4] л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: http://knihi.com