epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Над калыскай (наследаванне)

Спі, маленькі мой сыночак!

Вочкам не міргні;

Свеціць месяца кружочак,

Ты ж аб долі сні.

 

Спі і слухай песні гэтай,

Ды ўспомні калі;

Спі, пакуль не знаеш свету,

Люлі, люлі, спі!

 

Падрасцеш, дазнаеш гора,

Папіваеш слёз,

Твае сілы зломіць змора,

Спёка ды мароз.

 

І спаткаешся на свеце

З няпраўдай, з людзьмі.

Спі, сыночак! Месяц свеце,

Люлі, люлі, спі!

 

Падрасцеш — і мусіш ногі,

Як кожны мужык,

Укруціць ва ўбор убогі,

Ўбор з ліповых лык.

 

У ім помачы папросіш

Для сябе людской;

Спі, пакуль лапцей не носіш,

Люлі, родны мой!

 

Павяду цябе да пана,

Пастаўлю служыць.

Там ад вечара да рана

Будзеш ты рабіць.

 

За свіньмі ды за сахою

Будуць пхнуцца дні;

Спі, пакуль ты не слугою,

Люлі, люлі, спі!

 

Хлеба, грошы ты слугою

Мала будзеш мець,

Аплявухаў жа затое

Не будуць жалець.

 

Крывёй вочы заліюцца,

Ты ж працуй, цярпі!

Спі, пакуль не здзекуюцца,

Люлі, люлі, спі!

 

З часам пойдзеш у салдаты —

Слуга ўжо цару,

За трыццатую ад хаты

Загоняць гару.

 

На вайне ж, як забіяка,

Паліеш крыві;

Спі, пакуль ты не ваяка,

Люлі, люлі, спі!

 

Дамоў вернешся да бацькі,

Бацька бедзен сам,

Пойдзеш зноў на хлеб батрацкі

Служыці панам.

 

Штось не ўгодзіш, пан багаты

Гікне: вон ідзі!

Спі, пакуль не гоняць з хаты,

Люлі, люлі, спі!

 

Ты ж не рынешся ў канаву

З гора ды з бяды,—

Красці выўчышся на славу,

Пан будзеш тады...

 

Што? з напасці не прапасці...

Гулі, гулякі!

Спі, пакуль не ўмееш красці,

Люлі, люлі, спі!

 

У вялікія ты людзі

Выйдзеш з беднаты,—

Шаблю звесіш цераз грудзі,

Стражнік будзеш ты.

 

Будзеш катам ты над братам,

Без жалю ані!

Спі, пакуль яшчэ не катам,

Люлі, люлі, спі!

 

Будзеш пан вялікі з віду

І шэльма душой,

Спатыкаць цябе я выйду,

Ты махнеш рукой.

 

Чужаком будзеш ты ў хаце,

На роднай зямлі.

Спі, пакуль ты тут пры маці,

Люлі, люлі, спі!

 

26 чэрвеня 1906




Беларуская Палічка: http://knihi.com