epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Палац

Стогнуць пад мурам халодным таполі;

Крыліцца ў ветках начніца;

Моляцца совы па днеўным прыволлі;

Вецер калыша званіцай.

 

Сцелюцца мжакі асенняй валокны;

Вечар нялюдзен, трывожан;

Шыбамі звоняць палацавы вокны,

Ценямі мур упрыгожан!

 

Высакі, бледны адвечныя сцены,

Мары-слупы чарадою;

Важны дзядзінец, трава па калена;

Сад з агародай жывою.

 

Дымна замглелі, як блудныя вогні,

Ў вёсцы далёкай лучыны...

Весела, ярка ў палацы сягоння,

Хвіляй-мінутай — гадзіна.

 

Шыбы зардзелі блысканнем няўхватным,

Кружацца пары, мігаюць;

Душы да славы ўсябратняй не здатны,

Вокліка суму не знаюць.

 

Бел, як астрог сярод пусткавай пашы,

Думку палац неспакое:

Штось да яго парывае і страша;

Зводны аздобай пакоі.

 

Неўглядзь за поўнач наспела часіна,

Сон на пакоі паў ройма...

Досвета ў вёсцы далёкай лучыны

Далей мігцяцца па-свойму.

 

1909


1909

Тэкст падаецца паводле выдання: Поўны збор твораў. У 9 т. - Т. 2. Вершы, пераклады 1908-1910. - Мн.: Маст. літ., 1996. -342 с. [4] л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: http://knihi.com