epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Пяць сенатараў

Іх сышлося пяцёх на крывіцкіх палёх,

На абшары не Божым ці Божым,

І давай разважаць, і давай так казаць:

Найвышэйшую раду заложым.

 

Бо ўсялякіх спакус мае шмат беларус,

І да ўлады ён мае нахілы,

А найлепш, як нас пяць будзе ўладу спраўляць

Над народам, які для нас мілы.

 

Як казалі з сабой, так зрабілі, як стой,

Найвышэйшую раду зляпілі;

Папілі барышы, пабылі на імшы

І ў сенатарскі чын уступілі.

 

Дзень жывуць і другі, а людзей ні крыхі,—

Не спяшыць штось падданы з паклонам,

Хоць зарэж, а не йдзе, вось і вер грамадзе!

А тут сноўдаюць цені ў чырвоным.

 

Трэба раду як даць,— так іх раіцца пяць,—

Трэба ўсіліць дзяржаўную ўладу...

І спазналі яны, што тут «маркі» адны

Ўладзе будуць найлепшай прынадай.

 

У сваім пачуццю падвялі пад стаццю,

Што не стыд, хоць і ў чорта ўзяць грошы,

А тым болей, калі дні такія пайшлі,

Што падданы ад чорта стаў горшы.

 

І пайшлі упяцёх за высокі парог

Да «крэсовага» яснага панства;

Ў «пшэдпакоі» падрад сталі, як на парад,

Сенаторскага поўны падданства.

 

Пазіраюць кругом, штосьці шэпчуць цішком,

А ля іх — ім на дзіва да смерці,—

Беларускі расол белы хлебча арол,

Да то ўправа, то ўлева хвост верце.

 

Так стаяць, хоць і страх, а тут дзверы шарах!

Лёкай ткнуў ім «крэсовы пачушак»...

Мігам выйшлі яны,— рады, хоць на штаны

Для сябе настаялі «касцюшак».

 

І жывуць зноў сабе, а падданы не йдзе,

А чырвоны цень ціснецца ў дзіры;

Дык зноў сушаць мазгі, як схадзіць раз-другі,

Сенаторскія сшыць каб мундзіры...

 

1920




Беларуская Палічка: http://knihi.com