epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Старцы

З торбай кажны, з думкай важнай:

«Дадуць — не дадуць»,

Даўным следам дзед за дзедам

На кірмаш ідуць.

 

Як дарога к хаце Бога,

Або й так аб што,

Не пытаюць, добра знаюць,

Звон пачулі — й до!

 

Быццам горбы, іхні торбы

Выдаюць парад;

На кірмашы старцы нашы

Садзяцца у рад.

 

Кожны прэцца ў лепша месца...

Чуй! аж во калі,

Ўтройцы, ўпарцы хрыпла старцы

Песню завялі.

 

Той там з лірай у тры шчыра

Струны задае,

Той з кантычкі, той з прывычкі

Модлы дзьме свае:

 

За змарлыя, за жывыя

Душкі, за жыццё,

За скацінку, за збажынку

І за ўсё, за ўсё...

 

Гэй, малітвам, быццам бітвам,

Стар’ё аддалось,

А з-пад воку глядзяць к боку,

Ці дадуць хто штось.

 

Во паследні у абедні

Кончыўся «падай»;

Сыплюць людзі, што-та будзе,—

Старча, намагай!

 

Неспакойна з сілай двойнай

Песень гул памкнуў,

І ўвесь гэты рой распеты

Рукі працягнуў.

 

Дыдак густа й хлеба лусты

Сыпяцца, прычом

Разам з хлебам — за што трэба

Маліцца дзядом.

 

Час праходзе... Годзе, годзе

Глядзець на полк наш!

Пайшлі людзі, што-та будзе,—

Кончыўся кірмаш.

 

З торбай кажны, з думкай важнай:

«Ці дзе больш дадуць»,

Даўным следам дзед за дзедам

З кірмашу ідуць.

 

[1905-1907]




Беларуская Палічка: http://knihi.com