epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Стужа збліжаецца

Сонца хаваецца ў хмары,

Золкай слатой неба жаліцца,

Каўкі заслалі папары,

Чорна снуюцца, як мары...

Стужа збліжаецца.

 

Бусел сялібу пакінуў,

К вылету ў вырай збіраецца,

Лісце скідае рабіна,

Так не бушуе скаціна...

Стужа збліжаецца.

 

Людзі няўтульна схмурнелі,

Песні не так разлягаюцца,

Дрож прабягае па целе,

Ціснуцца к хаце, к пасцелі...

Стужа збліжаецца.

 

Нудна... Сяджу адзінокі,—

Думы дакучна чапляюцца,

Сніцца край лепшы, далёкі,

Жаль падступае глыбокі...

Стужа збліжаецца.

 

Глуха прайшлі год за годам,

Дні, што ідуць, не ўсміхаюцца,

Моладасць з вольным паглёдам

Гасне пад горасці лёдам...

Стужа збліжаецца.

 

Цёмнасць расставіла сеці,

Слёзныя віхры ўзнімаюцца.

Губяцца сілы ў расцвеце...

Божа, як жудка на свеце!

Стужа збліжаецца.

 

[1908]


[1908]

Тэкст падаецца паводле выдання: Поўны збор твораў. У 9 т. - Т. 2. Вершы, пераклады 1908-1910. - Мн.: Маст. літ., 1996. -342 с. [4] л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: http://knihi.com