epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Святочныя вершы

І
ІІ


І

Не пра быўшае кайданнае

Гэту песню я складаю,

А пра з’яву нечаканую,

Што сягоння шчасна маем.

 

Не пра турмы, здзекі царскія,

Мукі люду і народаў,

А пра волю пралетарскую,

Залатыя нашы годы.

 

Не пра цемру беспрасветную,

Што людзям сляпіла вочы,

А пра яснасць зорнацветную,

Што развеяла нам ночы.

 

Не пра беднасць беспрытульную,

Гора вечнае, жабрацтва,

А пра наша ўсеагульнае

Неабсяжнае багацтва.

 

Не пра ненавісць, што годамі

Нас давіла цяжкім грузам,

А пра дружбу між народамі

Ўсяго нашага Саюза.

 

Не пра сны з цяжкімі зморамі,

Што цягнулі нас у нерат,

А пра сталінскі пад зорамі

Сонечны паход наперад.

 

Не пра быўшае кайданнае

Гэту песню я складаю,

А пра з’яву нечаканую,

Што сягоння шчасна маем.

 

 

ІІ

Ідзе гоман урачыста,

Ідзе з хаты ў хату,

Ідзе з песняй агнявістай

Аб вялікім святу.

 

Дваццаць год святкуем сёння

Магутных праяваў,

Край Савецкі ўвесь гамоніць

Бальшавіцкай славай.

 

Ідзе гоман расспяваны

Далёка ў прасторы,

Дзе льдзяныя акіяны,

Дзе цёплыя моры.

 

Мы святочна сходы клічам —

Вольныя, ў бясстрашшы —

Канстытуцыю ўзвялічым

Сталінскую нашу.

 

Ідзе гоман пушчай, борам,

Ідзе лугам, полем,

Развіталіся мы з горам,

З нядоляй, з няволяй.

 

Мы ўраджай збіраці сталі

Буйны, небывалы,

Што нам Ленін, што нам Сталін

Засеялі дбала.

 

Ідзе гоман а крылаты,

Ідзе, не сціхае,

На вялікае на свята

Народы склікае.

 

Так збыліся ў год—нямнога —

Леніна заветы.

З новым шчасцем, з перамогай,

Народзе Саветаў!

 

1937




Беларуская Палічка: http://knihi.com