epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

Валачобнікі

Штогод, вясной, у дзень, вялікім званы,

Збіраюцца яны, як буслы ў вырай,

І йдуць пад вокны гурмай абарванай

Набожную жальбу заводзіць шчыра.

Паны атласныя і зрэбныя сяляны

Вітаюць іх, як послаў з тога міру:

Той кіне свенчана яйцо, а той — мядзяк:

Як жабракоў іх дарыць свой брат і чужак.

 

Журбой ноч іхні блаславіць напевы,

Бо ходзяць валачобнікі па ночы,

Шыпяць над імі галінамі дрэвы,

Глядзяць на іх начніц сляпыя вочы,

А ўсё, як быццам сіверу павевы,

Як валачобнікі, цямрыцу славіць хоча.

О ноч! о бесканечны твой над намі ход!

Калі ж пакінеш ты туманіць наш народ!

 

Ні там, дзе дзікія зімуюць гусі,

Ні там, дзе дрэмле поўначы краіна,

Ні з добрай сваёй волі, ні ў прымусе,

Ніхто, нідзе не чэз такой жывінай,

Як чэзнеш ты, няшчасны беларусе,

У валачобнікі запісаны судзьбінай...

Штогод ты ходзіш дабравольным жабраком

І рабства вечнае ўсхваляеш пад акном.

 

Ці ж нас такое зроду ўжо пракляцце

Зачаравала чарамі сваімі,

Што мусім мы пад вокнамі стагнаці,

Губляці пад крыжамі сваё імя,

Й не знаючы век бацькаўшчыны-маці,

У ёрмах валачыцца між чужымі?..

Ці ж нам ніколі ўжо прасветласці не знаць —

Гібець, гнісці й, не жывучы, канаць?

 

Вялікі дзень з вялікаю надзеяй

Лет тысячы са дзве таму ўжо будзе,

Як між людзьмі то гасне, то яснее,

І толькі ж торг вядуць, б’ючыся ў грудзі,

Прадажны кніжнікі і фарысеі

Свяшчэнным іменем Яго... А людзі?..

Гудзяць званы, гул медны прэцца да нябёс,

Ды валачобнікаў прыпеў: — «Хрыстос васкрос!»

1914




Беларуская Палічка: http://knihi.com