epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Купала

З вячэрніх дум

Як нябеснае згасне за лесам святло,

А ноч крылле распусціць па ўсёй Беларусі,

Штось мне шэпча: ідзі! Я іду за сяло

І на ўзгорку пад крыжам паклонным саджуся.

 

Счараваны вячэрняй глухой цішыной,

Прыслухаюся шэпту далінаў і гораў;

Недзе-недзе губляюцца нікла са мной

Задуманыя вочы ў нязгледным прасторы.

 

Тонуць думы ў спакоі трывожна-святым,

Над зямлёй расплываюцца з сумнай цямрыцай

Аж да высі, што макам мігціць залатым —

Мільёнамі зор без канца, без граніцы.

 

Ночна-сонная даль мае мову сваю,

Былі з’яўныя шорахам тайным складае,

Песню з небам снуе — праслаўляе зямлю;

Ў песню лучыцца гэту душа маладая.

 

Аб квяцістым зямнога жыцця харастве,

Аб праменнях, што долю галубяць людскую,

І аб з сілай благою пабеднай бітве

Чую голас прарочы і ў думках мяркую...

 

Гледзячы, як загон наш калоссямі спеў,

А сявец яго радасна з сонцам сваіўся,

Песню далі і неба таксама я пеў,

А калі?.. Знаць, тады, як яшчэ не радзіўся!..

 

1913




Беларуская Палічка: http://knihi.com