epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

Чараўніца

Лужыцкая балада-казка. XIV стагоддзе

 

— Што ж ты, хросніца, ніколі

Не прыходзіла ка мне?

— А ўсё часу, хросна маці,

Ды ўсё часу не было.

 

— Што ж ты бачыла, цікава,

Да матулькі ідучы?

— Чатырох сабак сустрэла —

Беглі з косамі на луг.

 

— Што ты, хросніца, гаворыш?

Не пазнала ты, відаць:

Гэта ж беглі не сабакі—

Беглі парабкі касіць.

 

— І авечачкі чатыры

Неслі граблі на плячах:

Заклапочана спяшалі

На той самы, пэўна, луг.

 

— Не авечкі гэта, Ганьжа,

А паслужніцы мае.

Хіба іх пазнаць так цяжка

Па абрэзаных хвастах?

 

А каго на панадворку

Ты убачыла, скажы?

— Там былі чатыры мышкі,

Што дурэлі на траве...

 

— І ў кожнай — луста хлеба,

Што ад шмальцу аж блішчыць?

— Так...

— Дык гэта ж мае дзеці,

Дзеці любыя мае!

 

— Зазірнула я ў стадолу—

Там малоцяць бараны.

— Гэта парабкі таксама...

Хіба ж ёсць баран без рог?!

 

— Пад паветкай кошка звыкла

Доіць, бачыла, кароў.

— Гэта ж трэба зблытаць кошку

Са служанкаю маёй!

 

— Тут жа конь загнаны. Масла

Капытом у бойцы б’е.

— Што ты, хросніца, балбочаш:

То ж мой муж — татулька твой!

 

І наогул, дужа многа

Знаеш, дзеўка, пра мяне...

А мой двор не мае куркі,

Каб мне золата дзяўбла.

 

Ці не схочаш ты, дачушка,

Быць нясушкаю пры мне?...

Ганьжа мелася пярэчыць —

Кудкудакнула ў адказ.

 

 

Казкі ўпэўнены: павінна

Дабрыня перамагчы!

Але часам і ў казках

Пераможа раптам зло...




Беларуская Палічка: https://knihi.com