epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

"Я дні рассуну..."

Я дні рассуну,

нібы шторы,

Каб зноў вярнуцца у красу,

І пасля доўгіх угавораў

Цябе з сабою панясу.

 

Праз пераплеценае лісце,

Што атрасаецца ў траву,

Цябе нясу я ў свет дзяцінства —

Нагні шчэ ніжай галаву!

 

А вунь —

жаданая паляна...

Яна не ведае тугі:

На ёй пякуць усе старанна

З пяску і гліны пірагі.

 

Вяселле ладзіцца маё там.

Нявеста, бачыш, пад цябе:

Хоць да сяброў мне ўцеч ахвота —

Не адпускае ад сябе.

 

Яна ўчапілася за рукі...

Адкуль, макулінцы, ёй знаць,

Што ёй каханне дорыць мукі —

Ля дому мужа так трымаць.

 

Ты што?..

Няўжо прыраўнавала?..

А ёй зайздросціць нават грэх!

Глядзі — дзяўчынка не ўтрымала,—

І я спяшаюся ў твой смех.

 

Глядзі — прыціхлі дзіцяняты...

Давай паслухаем і мы,

Як у худыя ручаняты

Цярушыцца, табою ўзняты,

Удовін халадок зімы.




Беларуская Палічка: https://knihi.com