epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

"Як жа хораша ўваліцца..."

Як жа хораша ўваліцца

Пасля ўтомы ў лугакветкі,

Калі воддаль — камяніцы,

Калі поблізу — палеткі.

 

Перапоўнен ты гудою;

Вочы стомлены раллёю,

Ногі — доўгай баразною,

Рукі — плугам ці касою.

 

У цішы ляжыш адвечнай,

Распластаны, родны з ёю...

Нават чуеш — плечы ў плечы —

Ты зрастаешся з зямлёю.

 

І нічога больш не трэба,

І мана — нібы не тая.

Над табой высока неба,

Пад табой — зямля крутая.

 

Ты між іх. І ў гэтым цудзе

Аж не верыцца ў такое,

Што ляжаць калісьці будзеш

Між зямлёю і зямлёю.

 

Цішыня — сама нявіннасць,

Ды спакой — не дужа глыбак...

 

Зварухнулася травіна,

А здалося — ўпала глыба!




Беларуская Палічка: https://knihi.com