epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

"Конь, сівы ад гадоў..."

Конь, сівы ад гадоў,

Як знайшоў ты мяне

У віры гарадоў,

У такой гамане?

Колькі ж вуліц зазнаў,

Абышоў, абабег,

Аж пакуль не пазнаў

Знерваваны мой смех.

Як мой конь заіржаў

Каля вуха майго!

Мусіць, сотня дзяржаў

Зразумела б яго.

Колькі ж часу імчаў,

Як пакінуў сяло?

А ў сумотных вачах

Па расіне было.

Ну, вітаю, мой конь!

Нам сустрэцца пара.

І ў раскід, абугонь

Мы умелі араць.

Бы наліпшы да рук,

Мне запахла ралля,

І заліўся жаўрук

Сваёй песняй здаля.

Мы дзялілі з табой

Наша поле і луг,

Дапаўнялі сабой

І калёсы, і плуг.

Зналі дождж і слату,

Зналі снег і мароз.

Кожны чуў за вярсту

Гоман нашых калёс.

Што я здрадзіў табе,

Ты даруй мне, прабач...

Конь заржаў у журбе,

А іржанне — як плач.

Сцяўся я ў мітусні,

Сэрца — нібы са швоў...

Конь, як прывідны, знік.

І тралейбус пайшоў...

І ніхто аніяк

Не ўчуў наўду маю...

Я адзін, як дзівак,

На прыпынку стаю.




Беларуская Палічка: https://knihi.com