epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

"Ты кінуў слова ў мяне..."

Ты кінуў слова ў мяне.

Цяжкое, нібыта камень,

Сагрэты ў даланях

Ці, можа, нават запазухаю...

Вось яно ляціць —

Чуеце, як свішча, гэтае слова-камень?!

Твае зубы сціснутыя.

Вочы — аж узрываюцца ад нянавісці.

А твар задаволены...

Ты з асалодаю абтрасаеш рукі,

Як чалавек, што ўрэшце

Паспяхова здзейсніў штосьці даўно-даўно задуманае —

Няхай сабе і брыдкае.

Камень імкліва вырастае

І на вачах павялічваецца ў памерах —

Відаць, так

Імкліва набліжаецца і вырастае Зямля

Для птушкі,

Якая праз секунду разаб’ецца аб засохлую дарогу.

Можа, адхінуцца?

Навошта!

Можа, пераняць гэты, нагрэты злосцю, камень

І кінуць яго назад —

Табе пад ногі?

Не варта!

Шкада толькі,

Што я не паспею —

Часу ж адна секунда —

Нават рассмяяцца

У твой пыхлівы твар...

Нічога, ты ўсё роўна абараняйся:

Я рассмяюся пасля —

Калі друзам і пылам ападзе ля маіх ног

Тваё слова-камень...




Беларуская Палічка: https://knihi.com