epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

"Ужо даўно на тым баку планеты..."

Ужо даўно на тым баку планеты

Сланечнік утрапёна круціць галавою —

Маленькі спадарожнік сонца

Спяшаецца за сонцам паспяваць

Па колцу цеснаму арбіты...

У нас жа ноч... І каля нас па кругу,

Як конь сляпы, што спрэжаны з прыводам,

Няўмольна ў цемры ходзіць цішыня —

Яна часамі горш, чым нават лямант,

Не дасць заснуць. Калі ж у нашу памяць,

Асветленую гэтай цішынёю,

Бултыхне атам дробненькі — адразу,

Нібы кругі ад камня па вадзе,

Расходзяцца кругі яго арбіт —

Маршчыны нашых роздумаў над лёсам.

Зноў цішыня... І ў ёй зусім выразна

Мы чуем, як усюды на планеце

Спяшаюцца пясочныя гадзіннікі —

Перасыпаецца бязлітасна пясок...

Ну дзе ты, сонца? Цішыню напоўні

Рабочым гулам і рабочым рытмам:

Няхай усё забегае, заходзіць

Па пракавечных нітачках арбіт.

Вось штосьці дзынкнула... Нарэшце!

Гэта промень

Завёў сланечнік — сонечны гадзіннік.




Беларуская Палічка: https://knihi.com