epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

"Вы кажаце, гэта дзед? Гэта ж бацька..."

Вы кажаце, гэта дзед? Гэта ж бацька,

Што столькі сыноў павыкрыльваў у людзі,

А сам са старою застаўся ў прасторным, астылым

гняздзе.

І зараз глядзіць з-пад далоні напружана —

На ўсход і на захад, на поўдзень і поўнач глядзіць,—

З якога шчаслівага боку яны пазлятаюцца ў госці.

 

Вы кажаце, гэта бацька? То ж хлопец,

Які яшчэ чуб аніяк свой не можа прыгладзіць,

Які сарамліва, зацята сядзіць на ігрышчах,

Нясмела танцуе, бывае. Калі ж дакранецца знячэўку

Да дзявочых грудзей неразбуджаных — так чырванее,

губляецца:

Нібыта такое ў жыцці і ёсць непрыстойнае самае.

 

Вы кажаце, гэта хлопец? Не, хлопчык,

Якому хадзіць так нязручна, а поўзаць — так лёгка:

Па красках, масніцах і па каленях у маці;

Дзіця, немаўлятка, у якога ўсё яшчэ дзесьці

наперадзе

(Песні і праца, каханне і дзеці, розум і слёзы),

Усё, апрача аднаго — нараджэння.

 

Вы кажаце, то немаўлятка? Ага, немаўлятка!

Якое так плакала шчыра, калі праразаліся зубы,

Якое смяялася радасна, калі абдымала каханую,

Якое радзела ад сілы, калі касавішчам махала,

Якому святлела ў хаце, калі ў ёй дзяцей

прыбаўлялася,

Якое вось так незаўважна ссівела і састарэла,

Што зараз ужо і не крыўдзіцца, калі яго называюць

Дзедам, дзядулем...




Беларуская Палічка: https://knihi.com