epub
 
Падключыць
слоўнікі

Янка Сіпакоў

Жывы са спаленай вёскі

Ля цябе хораша, мой касцёр,—

Цёпла і весела,

Светла і ўтульна.

Я люблю, як ты,

Нібы ласкавае кацянятка,

Круцішся ля маіх ног дымам,

Лашчышся да мяне полымем

І, нібы вінячыся, лісліва-дагодліва

Спрабуеш лізнуць маю руку...

 

Цела адаграваецца ля цябе,

А душа марозіцца ўспамінамі —

Яна ненавідзіць цябе!

Кожны твой яркі лісток — ненавідзіць,

Кожны пялёстак — ненавідзіць,

Кожны новы парастак,

Што зачынаецца на смаловым сучку,—

Ненавідзіць,

Бо ты — родзіч тым кастрам,

Якія спальвалі жывых людзей,

А я — родзіч тым чужым людзям,

Якіх яны спалілі.

 

Мусіць,

Так яно і застанецца назаўсёды:

Цела будзе любіць цябе,

А душа — ненавідзець.




Беларуская Палічка: https://knihi.com