epub
 
Падключыць
слоўнікі

Яўген Савінаў

Паклон Беларусі

 

На балатах, у цесных хатках,

Ля курадымнага кастра

Ты сустракала, як салдатка,

Дарыла ласку, як сястра.

 

Блукала выгаралай пожняю,

Залела ў зрэбным палатне,

Ты несла бульбіну апошнюю

З слязою радаснаю мне.

 

Так адкрывала нам, пяхоце,

Сваю трывожную красу:

Дарыла воблака ў палёце,

Пралескай разганяла сум.

 

І ў цішы, і ў трывожным гуле

Я ўчуў, запомніў назаўжды,

Як лічыць мне гады зязюля,

З надзеяй светлыя гады.

 

Ты чаравала сумнай песняй

Наш змораны хадою полк.

І смех дзяўчыначкі палескай

І зараз ува мне не змоўк.

 

І з цеплынёю невычэрпнай

Зноў памяць да цябе нясе.

Люблю цябе ў смузе вячэрняй,

У ранішняй люблю красе.

 

Твае ласкавыя прасторы,

Тваіх сінічак галасы,

Твае зялёныя азёры,

Твае чарнічныя лясы.

 




Крыніца: скан
Пераклад: Сымон Блатун

Беларуская Палічка: http://knihi.com