epub
 
Падключыць
слоўнікі

Юлі Таўбін

На ўсходзе нашага жыцця...

 

Змітраку Астапенку

і Аркадзю Куляшову

 

На ўсходзе нашага жыцця,

Калі усход гарэў над намі,

Мы йшлі пад маладосці сцяг

Неабвузданымі хлапцамі.

 

Ці быў пад намі пыльны брук

І гарадоў дарожны камень,

А ці рамонкавы абрус -

Адну мы радасць спатыкалі.

 

І будзем дзякаваць зары,

Пакуль жыццё у нас не згасне,

За тайны творчае пары,

За гэта радаснае шчасце.

 

І будзем мы ў жыцця прасіць

Ў неперажытыя нягоды,

Каб зноў маглі мы перажыць

Адзінай маладосці годы.

 

Каб жыў у сэрцы кліч завей,

Каб мы жылі адным запалам,

Каб вогнішча былых надзей

Ніколі ў нас не пагасала.

 

Зара разгорне горды сцяг

Ў апошні раз калісь над намі -

Мы ўспомнім проміны жыцця,

Калі мы ўсе былі хлапцамі.

 

І ў ціхім шолаху дуброў,

І ў прывітанні згукаў дальніх

Пачуем гамы дзіўных строф

Для нашых песень развітальных.

 

Вясёлы вецер для другіх

Пачне вагаць такія ж пожні,

І праспяваем мы для іх

Сваёю песняю апошняй.

 

06.01.1930, Мсціслаўль

 


06.01.1930

Тэкст падаецца паводле выдання: невядомае
Крыніца: невядомая

Беларуская Палічка: http://knihi.com