epub
 
Падключыць
слоўнікі

Людміла Рублеўская

Скарына ў Празе

Зноў Багемская Камора

Шле свой допіс Фердынанду:

«Пан Францыск, садоўнік новы,

Завіхаецца не надта.

 

Трэба гнаць яго без жалю

Ці рабіць як след прымусіць.

Лайдака сюды прыслалі

Нам з якойсьці Белай Русі!»

 

Вулкі пражскія святлеюць

Цёплым снегам тапаліным.

Па замеценай алеі

Сам ідзе мудрэц Скарына.

 

Снег таполевы знікае

На сівым яго валоссі.

Там, у родным белым краі,

Вецер пух таксама носіць...

 

Пан садоўнік, столькі сілаў

Ты ахвяраваў асвеце,

Каб зрабіўся іх магілай

Каралеўскі сад - і вецер.

 

Бібліі жывое цела

Разрывае поп рукамі...

Пан садоўнік, ты пасеяў

Зерне на сцюдзёны камень...

 

І твае гараць усходы

У кастрах Масквы і Вільні,

Бо над Захадам і Ўсходам

Нецярпімасць - бог адзіны.

 

Пан садоўнік, пан Скарына

Па алеях саду крочыць.

Цёплым снегам тапаліным

Засыпае вецер вочы...

 

А Багемская Камора

Крэхча, грошы лічыць, піша,

Піша пра беларусіна,

Што садоўнік ён няўвішны.

 

А Багемская Камора

Хоча ягад размаітых...

...І ляціць на чэшскі горад

З Русі - попел белы літар.

 




Беларуская Палічка: http://knihi.com