epub
 
Падключыць
слоўнікі

Міхаіл Лермантаў

Ветразь

Бялее ветразь адзінокі

Скрозь затуманены блакіт.

Чым запалоніў край далёкі?

Чым збрыдзеў родны краявід?

 

Вятрыска свішча, хваля грае,

І мачта гнецца і рыпіць.

Не дзеля шчасця ён блукае

І не ад шчасця ён бяжыць.

 

Пад ім струмень, бы васільковы,

І промень сонца – над вадой...

А ветразь прагне буры новай,

Нібыта ў бурах ёсць спакой!



Пераклад: Пятро Макарэвіч

Беларуская Палічка: http://knihi.com