epub
 
Падключыць
слоўнікі

Сяргей Ясенін

Лістападзіцца, лісце падае...

Лістападзіцца, лісце падае.

Сіплы вецер

Ад стогну аглух.

Хто парадуе сэрца парадаю?

Хто ято супакоіць, мой друг?

 

З найцяжкімі павекамі

Поўню бачу я не ўпершыню.

Зноўку пеўні абкукарэкалі

Абасененую цішыню.

 

Прысвітальнае. Сіняе. Ранняе.

І раскоша залётная зор.

Загадаць бы жаданне парайнае.

Да світання не гасне дакор.

 

Што жадаць пад жыццёваю ношаю,

Праклінаючы лёс свой і дом?

Я хацеў бы цяпер харошую

Бачыць любую пад акном.

 

Каб з вачыма яна васільковымі

Толькі мне —

Аднаго прашу —

І пачуццямі новымі й словамі

Супакоіла грудзі й душу.

 

Каб пад гэтаю белаю поўневасцю,

Дзе калісьці мне лёс спрыяў,

Я над песняй не млеў, не вяў,

Весялосцю чужою поўніўся,

Маладосць сваю не шкадаваў.

 

1925



Пераклад: Рыгор Барадулін

Беларуская Палічка: http://knihi.com