epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Агеньчык

Коні прысталыя ймчацца панура.

Лютаўскі холад. Трывога вачэй.

Вые і плача апошняя бура

Каля занесеных снегам плятней.

 

Шлях мой далёкі, дарога каравая,

Ў неба ляціць неспакойны дымок.

Недзе далёка мігае ласкава

Ў цемру й буран залаты аганёк.

 

Сны табе сняцца зімовыя, раннія,

Сніш, што каханы ў акенца стучыць.

Любая, любая, вечна каханая,

Цёплы агеньчык, іскра ў начы.

 

Ціха ўвайду ад завеі чырвоны,

На рукі мякка вазьму яго,

Цёплы камяк, разаспаны і сонны,

Не абазнаны, што да чаго.

 

[1955 г. ?]


лістапад 1955

Тэкст падаецца паводле выдання: Караткевіч У. Збор твораў: У 8 т. Т. 1. Вершы, паэмы / [Аўт. прадм. В.Быкаў].- Мн.: Маст. літ., 1987.- 431 с., 4 л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: https://knihi.com