epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Домік Багдановіча

Туі, Іудзіна дрэва і пілы агаваў.

Пала сцежка жыцця на апошні, смяротны парог

І разлілася ў тваю, як святло, неўміручую славу,

Сонцу якой пазайздросцяць і космас, і людзі, і бог

Весняе неба не ведае, плакаць надалей ці годзе.

Голлямі ўніз пацягнуўся праз хмары сонечны куст,

Ў хатку, дзе згасла тваё беднае дваццацігоддзе,

Ў хатку,

дзе ўспыхнула сонцам любові твая Беларусь.

 

Кажуць, разбураць цябе. Але хай сабе новая рана,

Хай справядлівасць яшчэ раз будзе стаптана

ў жыцці,—

Гэты маленькі дамок праз акно тваёй ночы астанняй

Будзе да скону зямнога ў вечнасць нашчадкам

свяціць.


1967?

Тэкст падаецца паводле выдання: Караткевіч У. Збор твораў: У 8 т. Т. 1. Вершы, паэмы / [Аўт. прадм. В.Быкаў].-Мн.: Маст. літ., 1987.-431 с., 4 л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: https://knihi.com