epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Гляджу на тую, што спіць

Шапчу сабе ціха: «Ліліт».

Ў акно — мяккі горны вецер.

Няма прыгажэй на свеце

Дзяўчыны, якая спіць.

 

Ў міг гэты шкада мне ізноў

Сваёй маладосці мілай...

О, колькі па ёй пахадзіла

Чужых і сваіх кіёў!

 

І — хай не ўмірае любоў —

Павінны мы ціха й зажурана

Звыкацца з падношанай скурай

Сябровак сваіх і сяброў.

 

Вецер з гор і зялёны прыбой

На твар твой бягуць і веюць,

І ў сне дрыжаць твае веі...

Лёс, злітуйся над табой.


20.11.1981

Тэкст падаецца паводле выдання: Караткевіч У. Збор твораў: У 8 т. Т. 1. Вершы, паэмы / [Аўт. прадм. В.Быкаў].-Мн.: Маст. літ., 1987.-431 с., 4 л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: https://knihi.com