epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

"І тады закахалася хмара..."

І тады закахалася хмара...

У паплавы, ад расы прамяністыя,

І ва ўсю Беларусь маю чыстую,

Ў мары бору, ў палёў абшары.

 

І заплакала ад кахання,

І слязою чыстай абмыла

Ўсе абшары зямлі маёй мілай,

Ўсе калыскі яе і магілы,

Ўсе змярканні яе і світанні.

 

І пад птушак зялёны гоман

Нарадзіліся для абшараў,—

Плод кахання бору і хмары,—

Мой Дняпро, і Бяроза, і Нёман.




Беларуская Палічка: http://knihi.com