epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

Ялінка

Ялінку выкінулі за адрыну.

Яна ляжыць ва ўладзе ціхіх дум.

На голкі жоўтыя пушысты, сіні

Злятае снег і навявае сум.

Цяплілі ўчора свечкі ёй вітыя,

А сёння аддалі яе снягам...

Блішчаць дажджу віточкі залатыя,

Забытыя на голках тут і там.

Ляжаць, вядома, нудна за адрынай,

І сумны свет праз снежную імжу.

Адное засталіся успаміны:

Віточкі залацістага дажджу.

Але яна свядома ганарыцца

І доляй, і чарговасцю падзей:

Хай жоўтая, хай ападае гліца —

Яна жыве яшчэ ў душы дзяцей.


1954-1956?

Тэкст падаецца паводле выдання: Караткевіч У. Збор твораў: У 8 т. Т. 1. Вершы, паэмы / [Аўт. прадм. В.Быкаў].- Мн.: Маст. літ., 1987.- 431 с., 4 л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: https://knihi.com