epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

"Ў бездарожжа для тых, каму шчацінь..."

Ў бездарожжа для тых, каму шчацінь,

Дагарае ўначы маё сэрца...

 

Ты дала мне імгненнае шчасце,

Я табе даў за гэта — бяссмерце.

 

І калі ты падзякаю, болем

Азарыла мне прорвы сусвету,

Я сказаў:

«Больш, напэўна, ніколі

Мы на свеце не ўбачымся гэтым.

 

І табе — хай нас людзі рассудзяць —

Я зайздроснай аддзякую доляй:

Ты — ніколі — мяне не забудзеш,

Ты мяне не пабачыш — ніколі.

 

Ў ноч самоты, і ў цемры магілы

Будзе смага адна тваёй доляй:

Ты забыць мяне будзеш не ў сілах,

І са мною... ніколі.

Ніколі.


08.07.1982

Тэкст падаецца паводле выдання: Караткевіч У. Збор твораў: У 8 т. Т. 1. Вершы, паэмы / [Аўт. прадм. В.Быкаў].-Мн.: Маст. літ., 1987.-431 с., 4 л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: https://knihi.com