epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзімір Караткевіч

За перавал, сябрам

Ўсе беды — за перавалам:

Маразы, буранаў дымы,

Жанчыны, што нас кахалі,

І якіх не кахалі мы.

Нагадвае пра былое

Толькі шэрань на схілах Яйлы...

Жвір шыпіць пад начным прыбоем,

Б’юць аб бераг валы.

І сон з табою, з каханай,

Быццам сон матыля ў мігдалі...

Хлопцы, я знаю, вы зранены!

Хлопцы, мы вас не падвялі!

Не ўцяклі ў лазу, ў дэзерціры,

Не сплылі ў ружовыя сны —

Мы тут замкі узводзім для міра,

Літасці і вясны.

Дзеля вас, у снягах забытых,

Дзеля вас, каб скончыўся здзек,

Каб добрым, чыстым, нязбітым

Стаў на зямлі чалавек.

І ўсё ж я, як быццам, зганены,

Бо — на смутак мой, боль і жаль —

Над любоўю да вас і над нашым каханнем

Не над вамі, а толькі над нашым каханнем

Так палае ружовы, барвяны мігдаль.

 

19 сакавіка 1967 г. Ялта


19.03.1967

Тэкст падаецца паводле выдання: Караткевіч У. Збор твораў: У 8 т. Т. 1. Вершы, паэмы / [Аўт. прадм. В.Быкаў].- Мн.: Маст. літ., 1987.- 431 с., 4 л. іл.
Крыніца: скан

Беларуская Палічка: https://knihi.com