epub
 
Падключыць
слоўнікі

Уладзіслаў Галубок

Забытая хатка

Над соннай далінай

Відаць хмызнячок,

Пры ім сірацінай

Хацінка-ламок.

Жыве там гаротны

Дзядуля з дня ў дзень,

Збалелы, маркотны,

Снуе толькі цень.

Калісь быў ён молад,

Дуж быў, як той леў;

І холад і голад

Ён занішто меў.

Жыццё прамінула,

Як сон той вясной, —

Старога сагнула

Бяда, неспакой;

Меў дзетак — вось сына

Забрала вайна;

Другога машына

У магілу звяла;

За імі і маці

Пайшла на той свет...

Астаўся у хаце

Адзін-адным дзед.

Сядзіць скачанеўшы,

Сагнуты дугой,

Не піўшы, не еўшы,

З нямою душой...

Віхура за хатай

Гудзіць і шуміць,

З пагудкай заклятай

У шыбы гручыць.

І як бы галосіць

Над ім, сіратой,

І нібыта просіць

На вечны спакой...

Крапіўся дзядуля —

Займацца стаў дух,

Прыйшла смерць-зязюля,

Як свечка, патух.

Чырвонае сонца

З-за лесу ўзышло,

У хатцы аконца

Агнём заліло,

Ды хатка пустая —

Ужо дзеда няма!

Цяпер там гуляе

І холад, і цьма.




Крыніца: скан

Беларуская Палічка: http://knihi.com